This option has been disabled due to copyright.

Time

  • 15 October 2021
  • 29 October 2021
  • 16:00
  • 20:00

Location

  • Aaran Gallery , Neauphle Le Chateau, , Lolagar st, No 5.
  • Iran, Islamic Republic Of
  • +98 21 66702233
  • www.aarangallery.com

Valley of Knowledge  Aaran Gallery / Solo Exhibition 

Moving between abstraction and figuration and free forms, Rene Saheb’s dense and Multicolored paintings, hint at her subconscious. A release, a journey through a prima valley, where her inner self is unfolded and Knowledge is sought and found.
She works intuitively using expressive brush strokes and vibrant color. These organic and nature-inspired paintings resemble botanical studies, of a world that is lush with flowing fields of color punctuated by looping floral and biomorphic forms. They feel ancient in the sense that they look like the beginning of the natural world. She continues to use the language of metaphor and brings in daily incidents or concerns, usually satirical Proverbs of our rich language find a place in the paintings.
Using different mediums she inserts delicate lines in fields of color in these invented landscapes of her. A dreamy land where birds are set free and the flowers and Fiona grow and are allowed to reach their bloom. Her Raw geological formations, and landscapes oscillate between harmony and tension, perhaps mystical but at the same time naturalistic.
The sculptural pieces, are all made using broken utensils that were thrown away in a pottery class that artist had attended, are the other part of this exhibition. Many of these pieces were discarded for a simple crack or minor fault. This is an act of recovery; to sooth the pain of abandonment. She brings these pieces of earth back to life, back to cycle of life. A resurrection that was inspired by The Conference of the Birds, of Farid Oddin Attar Neishabouri, the story of birds that set out on the path of discovery, many of them failing to reach their destination. And here are the ones that Failed.
A story of our land, of many lands, of a people who set out to capture their dreams and fail and in this failure another story takes shape, stories of pride despite failure, of gaining knowledge but perishing in the struggle. Stories that can only be told by artists like Rene Saheb, who understand earth and embrace many layers of life.
Nazila Noebashari

 وادی شناخت

در حرکت بین انتزاع و پیکرها و در کنار فرم های آزاد، نقاشی های متراکم و رنگارنگ رنه صاحب به ناخودآگاه او اشاره دارند. رهایی، در پی سفری در دره ای ناشناخته و بدوی. در وادی که ضمیر درونی او هویدا میشود. در طلب شناخت و آگاهی، که نهایتا به آن دست پیدا می کند.
او بصورت شهودی و با استفاده از ضربه های قلم موی پویا و پر جنب و جوش کار می کند. این نقاشی های ارگانیک و الهام گرفته از طبیعت شبیه مطالعات گیاه شناسی هستند، دنیایی به غایت سرسبز و زنده با زمینه های رنگی روان که حلقه های اشکال گل ها و فرم های بیومورفیک در آنها، به ضرب قلم هنرمند برجسته شده اند. چشم اندازهایی که باستانی به نظ میرسند به این معنا که شبیه به آغاز جهان طبیعی هستند. هنرمند از زبان استعاره استفاده می کند و همزمان حوادث و نگرانی های روزانه خود را در کنار مفاهیمی برگرفته از ضرب المثل های طنزآمیز زبان غنی ما، در نقاشی ها جا می دهد.
هنرمند با استفاده از ادوات مختلف نقاشی، خطوط ظریف را در زمینه های رنگی این مناظر خیالی و ناب وارد می کند. سرزمینی رویایی که در آن پرندگان آزاد هستند و گل و گیاهان اجازه رشد دارند تا به آن جا که به اوج نقطه شکوفایی خود برسند. در این سازندهای خام که گویی در زمان شکل گرفتن کره زمین پدیدار شده اند، مناظر بین تنش و سازگاری در نوسانی مداوم هستند، شاید رازورزانه ولی همزمان الهام گرفته از طبیعت.
مجسمه های این مجموعه همه با استفاده از ظروف دور انداخته شد در کلاس سفالگری که هنرمند در آن حضور داشته، ساخته شده اند. بسیاری از این قطعات به دلیل یک ترک ساده یا یک خطای جزئی دور انداخته شدند. اینجا با یک عمل بازیابی، یک تلاش برای بهبودی مواجهه هستیم؛ تا درد تسکین یابد تا خاک دوباره زنده شود. رستاخیزی، که با الهام از منطق الطیر عطار نیشابوری، داستان پرندگانی که در مسیر کشف قرار گرفتند، و بسیاری از آنها در رسیدن به مقصد ناکام ماندند،‌ شکل گرفته. و اینها  شکست خوردگان هستند.
قصه سرزمین ما، قصه بسیاری از از سرزمین ها، قصه مردمانی که به راه می افتند تا به آرزوهایشان دست یابند و شکست میخورند و در این شکست داستان دیگری شکل می گیرد، قصه غرور علیرغم ناکامی، قصه دستیابی به شناخت و دانش ولی از بین رفتن در میان این تقلا. قصه هایی که تنها توسط هنرمندانی همچون رنه صاحب که زمین را می فهمند و لایه های متفاوت و رنگارنگ زندگی را به آغوش می کشد قابل روایت است.