This option has been disabled due to copyright.


  • 4 February 2019
  • 4 March 2019
  • 10:00
  • 12:00


  • District 1 , Tehran, ‎خیابان ولیعصر، باغ‌فردوس، موزه‌سینما، کافه‌سینما,,
  • Iran, Islamic Republic Of

Dam Dami' Painting / Sold At The Auction For The Benefit Of  Working Children 2019 

Dam Dami' / Kalam' Curated by Ramin Saedian, Bagh-e-Ferdows Cinema Café Hall / Solo Show

Dam Dami' 

Rene considers herself as a freelance artist, a native of the Valley of Experience. She travels between being far from the world and being close to it to find the breath that passes with the happiness. The "brick wall" was a possibility in the space of Bagh-e-Ferdows Cinema Café Hall, where the display, analysis and sale of two to ten works of art by an artist for a month makes sense.


Her interest in the elephant takes him on a perpetual mental journey to the Far East among a thousand and one. The ambiguous tails and misunderstood words in her studio post waited until they could breathe in time and arrive to make room on the wall to relax.

''I can not fit a quiver in a bunch, because the tail is exactly the same, the only image that miraculously matches the nature of my passion. What fascinates me is an elephant trunk. The trunk keeps its sorrows in a moldy tea teapot to be thrown away in time. Sometimes She has to breathe his joys into a teapot of red flowers to share with his acquaintances; لبسوز و لبدوز. And when he is rebuked for being tail-tailed; Whispers with a smile:
Though all his life
with you Brarm Demi
reached its life is brewing

کلم ه ها نمایش ده نقاشی

پروژه دیوار آجری - کافه سینما باغ فردوس - تهران رنه صاحب خود را هنرمندی آزاد می داند، که اهل وادی تجربه است. میان دوری از دنیا و نزدیکی به آن در رفت و آمد است تا دریابد دَمی که با طرب می گذرد. علاقه مندیش به فیل او را در سفر ذهنی همیشگی به خاور دور در میان هزار و یک‌ نشانه می برد. دم دمی‌های دوپهلویی و کلم‌های سوء تفاهم در پستوی آتلیه اش آنقدر انتظار کشیدند تا به موقع اش دَم بکشند و برسند تا بر روی دیوار مجالی برای آرامش بگیرد.

دَم دَمی ها نمایش یک نقاشی 

پروژه دیوار سیمانی - کافه سینما باغ فردوس - تهران نمی توانم یک دمدمی را در دسته ای جا بدهم، چون دم دمی دقیقا، یکتا است، تصویر یگانه ای که معجزه آسا با ویژگی اشتیاق من مطابقت دارد. آن که مرا مسحور می کند یک دم دمی است. دم دمی غم هایش را در قوری چای کپک زده نگاه می دارد تا به وقتش دور ریخته شود. گاهی هم باید شادی هایش درون قوری گل قرمزی حسابی دَم بکشد تا میان آشنایانش به اشتراک بگذارد؛ لبسوز و لبدوز. و زمانی که برای دم دمی بودنش توبیخ می شود؛ با لبخندی زمزمه میکند:
گر به همه عمر خویش
با تو برآرم دَمی
حاصل عمر آن دَم است
باقی ایام رفت